۱۳۸۹ مرداد ۱۰, یکشنبه

وبلاگ جدید

به دلیل مشکلاتی که با اکانت مربوط به این ایمیل داشتم تصمیم گرفتم وبلاگ جدیدی ایجاد کنم و آنجا به نوشتن ادامه دهم. لینک وبلاگ جدید من :

۱۳۸۹ مرداد ۳, یکشنبه

ممانعت ماموران امنیتی از برگزاری مراسم سالگرد درگذشت احمد شاملو

همسر زنده‌یاد احمد شاملو، از ممانعت ماموران امنیتی جهت برگزاری مراسم سالگرد درگذشت آن شاعر معاصر خبر داد.


به گزارش آفتاب نیوز، آیدا سرکیسیان با بیان اینکه "من و تعدادی از دوستان و آشنایان، همچون سال‌های گذشته بر مزار شاملو حاضر شدیم، تا با دعا خواندن و شعرخوانی بر مزار شاملو، روح وی را شاد كنیم،"، خاطرنشان کرد "اما گروهی از ماموران آمدند و از ما خواستند تا محل را ترک كنیم...آنها حتی نگذاشتند هیچ‌یک از فرصت‌های دعا و گرامیداشت نام وی حاصل شود و به همین دلیل من در همان دقایق نخست محل را ترک كردم."

گفتنی است همچون سال‌های پیش، قرار بود دوستداران و علاقه مندان آن نویسنده و شاعر معاصر، در امامزاده طاهر (آرامگاه وی) گرد هم آیند.

گزارش آفتاب حاکیست "تعدادی از آشنایان و چهره‌های ادبی و هنری در این مراسم تكریم، از ساعات ابتدایی بعدازظهر امروز (شنبه دوم مردادماه) برای شادی روح این هنرمند بر مزارش حضور یافتند. و این مراسم در شرایطی برگزار شد كه از همان ساعات ابتدایی؛ ماموران انتظامی قصد كنترل و جلوگیری از تجمع علاقمندان به این شاعر را داشته و آنان را دعوت به ترک كردن محل می‌كردند.

گفتنی است احمد شاملو در ۲۱ آذر، ۱۳۰۴ در تهران متولد شد و در سن ۷۵سالگی در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۷۹؛ بعداز مدت‌ها تحمل بیماری درگذشت.

آثاری همچون هوای تازه، آیدا در آینه، آیدا، درخت و خنجر و خاطره، ققنوس در باران، ابراهیم در آتش، دشنه در دیس، مدایح بی‌صله و .. در حوزه شعر، داستان زنِ پشتِ درِ مفرغی، زیر خیمه گر گرفته شب، درها و دیوار بزرگ چین و میراث در حوزه داستان، رمان و فیلم‌نامه و مجموعه کتاب کوچه كه واژه‌نامه‌ای است از ضرب‌المثل‌ها، تکیه‌کلام‌ها، خرافه‌ها و اصطلاحات زبان عامیانه مردم ایران ازجمله آثار برجسته این نویسنده و شاعر برجسته است.

سنگ مزار شاملو، طی سالهای اخیر، بارها مورد تخریب افراد ناشناس قرار گرفته بود.

منبع: ندای سبز آزادی

۱۳۸۹ مرداد ۲, شنبه

بر مزار احمد شاملو

دو روز مانده به دهمین سالگرد فوت احمد شاملو بر سر مزار او رفتم. پنجشنبه بود و طبق معمول هر پنجشنبه امام زاده طاهر پر بود از کسانی که آمده بودند تا یاد عزیزان از دست رفته شان را زنده کنند.سنگ مزارشان را با آب و گلاب بشویند. رویش گل بگزارند یا کنارشان شمعی روشن کنند. آنها بر مزار عزیزانشان فاتحه میخواندند و ما بر مزار بامداد شعرها یخودش را می خواندیم.
وقتی آنجا رسیدم چند نفر دیگر هم بودند و بعد یکی دو نفر دیگر هم آمدند ودر نهایت تعدادمان شش هفت نفر بیشتر نمی شد. یک مرد مسنی هم مهمان همسایه بامداد بود. احمد شاملو در امامزاده طاهر با مردان بزرگی همسایه است. احمد محمود، صفر قهرمانیان، هوشنگ گلشیری، پوینده و مختاری و بزرگان دیگری که با کمی فاصله در این امام زاده آرمیده اند. آن همسایه که گفتم مهمانی داشت صفر خان بود. پیر مرد وقتی رسید بلند داد زد : آمدم قبر صفرخان و آمد نشست. دستی به سنگ مزار صفر خان کشید. نگاهی به ما انداخت و گفت چرا ساکت نشستید؟ مگه سر قبر شاملو نیومدید؟ بخونید. و ما شروع کردیم خواندن شعرها ی بامداد را.

باید اِستاد و فرود آمد

بر آستانِ دری که کوبه ندارد،

چرا که اگر به‌گاه آمده‌باشی دربان به انتظارِ توست و

اگر بی‌گاه

به درکوفتن‌ات پاسخی نمی‌آید.

کوتاه است در،

پس آن به که فروتن باشی.

آیینه‌یی نیک‌پرداخته توانی بود

آنجا

تا آراستگی را

پیش از درآمدن

در خود نظری کنی

هرچند که غلغله‌ی آن سوی در زاده‌ی توهمِ توست نه انبوهی‌ِ مهمانان،

که آنجا

تو را

کسی به انتظار نیست.

که آنجا

جنبش شاید،

اما جُنبنده‌یی در کار نیست:

نه ارواح و نه اشباح و نه قدیسانِ کافورینه به کف

نه عفریتانِ آتشین‌گاوسر به مشت

نه شیطانِ بُهتان‌خورده با کلاهِ بوقیِ منگوله‌دارش

نه ملغمه‌ی بی‌قانونِ مطلق‌های مُتنافی. ــ

تنها تو

آنجا موجودیتِ مطلقی،

موجودیتِ محض،

چرا که در غیابِ خود ادامه می‌یابی و غیابت

حضورِ قاطعِ اعجاز است.

گذارت از آستانه‌ی ناگزیر

فروچکیدن قطره‌ قطرانی‌ست در نامتناهی‌ ظلمات:

«ــ دریغا

ای‌کاش ای‌کاش

قضاوتی قضاوتی قضاوتی

درکار درکار درکار

می‌بود!» ــ

شاید اگرت توانِ شنفتن بود

پژواکِ آوازِ فروچکیدنِ خود را در تالارِ خاموشِ کهکشان‌های بی‌خورشیدــ

چون هُرَّستِ آوارِ دریغ

می‌شنیدی:

«ــ کاشکی کاشکی

داوری داوری داوری

درکار درکار درکار درکار...»

اما داوری آن سوی در نشسته است، بی‌ردای شومِ قاضیان.

ذاتش درایت و انصاف

هیأتش زمان. ــ

و خاطره‌ات تا جاودانِ جاویدان در گذرگاهِ ادوار داوری خواهد شد.





بدرود!

بدرود! (چنین گوید بامدادِ شاعر:)

رقصان می‌گذرم از آستانه‌ی اجبار

شادمانه و شاکر.


از بیرون به درون آمدم:

از منظر

به نظّاره به ناظر. ــ

نه به هیأتِ گیاهی نه به هیأتِ پروانه‌یی نه به هیأتِ سنگی نه به هیأتِ برکه‌یی، ــ

من به هیأتِ «ما» زاده شدم

به هیأتِ پُرشکوهِ انسان

تا در بهارِ گیاه به تماشای رنگین‌کمانِ پروانه بنشینم

غرورِ کوه را دریابم و هیبتِ دریا را بشنوم

تا شریطه‌ی خود را بشناسم و جهان را به قدرِ همت و فرصتِ خویش معنا دهم

که کارستانی از این‌دست

از توانِ درخت و پرنده و صخره و آبشار

بیرون است.


انسان زاده شدن تجسّدِ وظیفه بود:

توانِ دوست‌داشتن و دوست‌داشته‌شدن

توانِ شنفتن

توانِ دیدن و گفتن

توانِ اندُهگین و شادمان‌شدن

توانِ خندیدن به وسعتِ دل، توانِ گریستن از سُویدای جان

توانِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاعِ شُکوهناکِ فروتنی

توانِ جلیلِ به دوش بردنِ بارِ امانت

و توانِ غمناکِ تحملِ تنهایی

تنهایی

تنهایی

تنهایی عریان.


انسان

دشواری وظیفه است.




دستانِ بسته‌ام آزاد نبود تا هر چشم‌انداز را به جان دربرکشم

هر نغمه و هر چشمه و هر پرنده

هر بَدرِ کامل و هر پَگاهِ دیگر

هر قلّه و هر درخت و هر انسانِ دیگر را.


رخصتِ زیستن را دست‌بسته دهان‌بسته گذشتم دست و دهان بسته

گذشتیم

و منظرِ جهان را

تنها

از رخنه‌ی تنگ‌چشمی‌ حصارِ شرارت دیدیم و

اکنون

آنک دَرِ کوتاهِ بی‌کوبه در برابر و

آنک اشارتِ دربانِ منتظر! ــ


دالانِ تنگی را که درنوشته‌ام

به وداع

فراپُشت می‌نگرم:

فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود

اما یگانه بود و هیچ کم نداشت.

به جان منت پذیرم و حق گزارم!

(چنین گفت بامدادِ خسته.)

۱۳۸۹ تیر ۳۱, پنجشنبه

بازگشت نویسنده

وبلاگ قبلی من فیلتر شد.برای آن وبلاگ خیلی زحمت کشیده بودم. وقت زیادی صرف کردم تا بالاخره تعدادی مخاطب پیدا کردم و بلافاصله توسط دشمنان آزادی مسدود شد. مدتی نا امیدی باعث شده بود تا دست از نوشتن بکشم اما حالا تصمیم گرفته ام دوباره به نو.شتن ادامه دهم. وبلاگ جدیدم را به روز خواهم کرد و امیدوارم بتوانم اینبار مخاطبان بیشتری پیدا کنم.

۱۳۸۹ تیر ۱۲, شنبه

Freedom granted only when it is known beforehand that its effects will be beneficial is not freedom.
F. A. Hayek
آزادی زمانیکه تنها برای مزایایش شناخته شود آزادی نیست.  

۱۳۸۹ تیر ۷, دوشنبه

وبلاگ جدید

گیرم که می‌زنید
گیرم که می‌برید
گیرم که می‌کشید
با رویش ناگزیر جوانه چه می‌کنید؟
بعد از مسدود شدن وبلاگ قبلی از این به بعد از این آدرس برای نوشتن استفاده میکنم